Leikmaður les Biblíuna: Part IV
Í eftirfarandi texta verður farið yfir kafla 13 til 17 í Fyrstu Mósebók.
Guð gerir börn þeirra sem hann elskar að þrælum
Leiðir Abrahams og Lots skilja, Lot flytur nálægt Sódómu en Abraham sest að í Hebron. Guð biður Abraham að horfa í allar áttir og segir honum að einn daginn mun allt sem hann sér verða hans. Svipað eins og atriðið í Lion King þegar Múfasa útskýrir framtíðar eignarhalds Simba á jörðinni. Ekki þarf að taka fram að það fyrsta sem Abraham gerir á nýja staðnum er að byggja altari.
Abraham lendir í nokkrum ævintýrum en drottinn er hans skjöldur, svo það var aldrei nein hætta á ferð. Einn daginn verður hann samt svolítið fýldur yfir því að eiga engin afkvæmi. Guð segir honum að hætta að hafa áhyggjur, því hann mun eignast fullt af afkvæmum. Sem var gefið, þar sem að hann hafði áður tekið fram að hann og afkvæmi hans mundu erfa jörðina.
Abraham spyr Guð hvað hann eigi að gera, og þar sem Guð er blóðþyrstur þá vill hann fá niðurbútuð dýr. Guð lætur hann svo vita að—svona note bene—að afkvæmi hans munu lifa landlausu lífi og verða þrælar og þjáðir í fjögur hundruð ár. Taka skal fram að Guð elskar Abraham og þetta er það sem hann gerir. Af hverju í ósköpunum er ást Guðs mikils metin þegar þetta eru launin?
Þrælar og illska Abrahams og Saraí
Saraí, eiginkona Abrahams, getur ekki eignast börn svo hún segir Abraham að reyna að eignast barn með Hagar, þræl sem hún á. Abraham nauðgar Hagar og hún verður ólétt. Af einhverri ástæðu (…) byrjar þrællinn að fyrirlíta Saraí fyrir það að hafa látið eiginmann hennar nauðga sér og gera sig ólétta. Saraí skilur þetta ekki og talar við Abraham sem bendir henni á að þetta er bara þræll sem hún á, svo hún má gera hvað sem hún vill við eign sína.
Þá pínir Saraí Hagar það mikið að hún flýr burt.
Engill Guðs kemur og hittir Hagar. Hann hlýtur að hjálpa henni að sleppa frá þessu ógeðis pakki Abraham og Saraí en nei. Hann segir henni að fara aftur og sætta sig við meðferð þeirra. Engillinn mun láta son hennar—sem hún á að nefna Ísmael—verða ólman sem villiasna og á móti öllum. Frábært.
700asti sáttmáli Guðs og Abrahams
Þegar Abraham varð 99 ára gamall kom Guð og gerði 700asta sáttmála sinn við hann. Já, gleymdi. Abraham hét Abram hingað til, ég skrifaði alltaf bara Abraham sjálfkrafa þar sem að þessi nafnabreyting var algjörlega tilgangslaus. En hvað um það, sáttmálinn er eins og hinir (niðjar Abrahams, bla bla) en munurinn hér er að Guð ákveður að hann vilji hafa afskipti af getnaðarlimum manna.
Guð vill sumsé að bæði afkvæmi Abrahams og þrælar þeirra skuli verða umskornir. Þeir sem láta ekki umskera sig hafa rofið sáttmálan við Guð og skulu drepnir verða.
Af hverju? Guð er bara kinkí gaur.
Fleiri nafnabreytingar og getnaðarlimir
Guð ákveður að fyrst Abraham hefur nú þegar nauðgað þræl Söru (sem hét áður Saraí) og eignast með henni son, þá er kominn tími til að gera Söru kleyft að verða ólétt. Abraham hlær af þessu (þar sem þau eru hundgömul) en hvað um það. Svo umsker Abraham alla karlmenn…
Hægt er að fylgjast með “Leikmaður les Biblíuna” á Facebook.

