Leikmaður les Biblíuna: Part V

Í eftirfarandi texta verður farið yfir kafla 18 til 20 í Fyrstu Mósebók.

Abraham ekki alvondur

Guð á góðum degi

Þrír englar koma í heimsókn til Abrahams, þeir fá mat og drykk og spyrja loks um Söru. Einn lætur Abraham vita að eftir ár mun hann koma aftur en þá mun Sara hafa eignast dreng. Sara er að hlusta á þá úr fjarska og hlær með sjálfri sér af tilhugsuninni um að fara að stunda kynlíf á hennar aldri. En tekið er fram að þau hjónin eru orðin það gömul, að allir „kvenlegir eðlishættir“ eru horfnir úr Söru. Drottinn spyr af hverju Sarah hlær og bendir á að hann er almáttugur. Sara lýgur að hún hafi ekki hlegið neitt og drottinn segir “Víst hlóstu.” Sem mér finnst fyndið.

Drottinn lætur Abraham svo vita að hann hafi fengið mikil neyðaróp frá borgunum Sódómu og Gómorru. Hann ætlar að athuga hvað sé í gangi þar og gera síðan það sem hann gerir best, tortíma.

Abraham sýnir loksins að hann er ekki alvondur og reynir að ná morðæðinu af Guði. Hann spyr Guð hvort hann muni tortíma þeim réttlátu með hinum guðlausu. Guð svarar að ef hann finni 50 réttláta, þá þyrmir hann borginni. Abraham nær að ná tölunni niður í 10.

Lot er hinsvegar ömurlegur

Englarnir fara til Sódómu og hitta Lot, sem bíður þeim gistingu. Í fyrstu ætla þeir að sofa á torginu, en láta til leiðast að gista hjá Lot. Borgarbúar koma þá að heimili Lots, og biðja um að fá að hitta þessa nýju menn. Lot gerir það sama og flestir mundu gera. Hann býður bæjarbúum að taka dætur hans….

„Sjáið til, ég á tvær dætur sem ekki hafa karlmanns kennt. Ég skal leiða þær út til ykkar og þið getið gert við þær sem ykkur lystir. Aðeins að þið gerið ekkert mönnum þessum því að þeir eru komnir undir skugga þaks míns.“

Svo… Það er ekki tekið fram að Lot viti að þetta séu englar. Þannig að hann er að taka einhverja ókunnuga menn fram yfir dætur sínar. Svo hann líklegast er heimsins versti faðir.

Bæjarbúar vilja ekki dæturnar og gera aðsúg að Lot og húsi hans. Englarnir gera mennina blinda, þannig að þeir finna ekki hurðina af húsinu (…) og biðja Lot um að finna sína nákomnustu og fara.

„Við munum tortíma þessum stað vegna þess að neyðaróp fólks, sem borist hafa til Drottins, eru svo mikil að hann sendi okkur til þess að tortíma borginni.“ 

MUNA: Ef illa gengur, aldrei senda neyðaróp til Guðs. Hann er líklegur til að svara þeim með að tortíma bænum/borginni sem þú býrð í.

Lot og fjölskylda eru leidd burt í skjól  á meðan að miskunarsamur Drottinn kastar eldi og brennisteini yfir Sódómu og Gómorru. Lot og dætur hans lifa þetta  en eiginkona Lots leit við og sá morðæði Guðs og varð því að saltstólpi.

Dætur Lots engu skárri en pabbinn

Lot fer með dætur sínar upp á fjall og sest þar að. Stelpurnar virðast halda að Guð hafi drepið alla á jörðinni aftur og því sé enginn karlmaður eftir nema faðir þeirra. Þannig að þær gera hið augljósa: fylla föður sinn af áfengi og nauðga honum. Báðar verða ófrískar.

Í alvöru, af hverju getur Abraham ekki sagt sannleikann?

Abraham og Sara fara til Negeb og, auðvitað, segir hann öllum að Sara sé bara systir hans. Af hverju? Í fyrra skiptið þá sagði hann það því hún var svo falleg að hann yrði bara drepinn. Núna, hefur hún misst allan kvenleika og er bara eldgömul kona. Af hverju ætti hann að ljúga?

Hvað um það, þar sem hún er ólofuð þá sendir konungur eftir henni. Guð kemur þá til konungs í draumi og segir hann vera dauðans matur, því Sara er lofuð. Konungurinn spyr Guð hvort hann drepi fólk í alvöru fyrir að gera ekkert rangt og bendir á að Abraham hafi sagt að Sara væri bara systir hans. Guð lætur eins og hann sé bara að sprella en segir samt að ef hann skili ekki Söru, þá mun konungur og allt hans deyja.

Daginn eftir fær konungur Abrham til að koma og Abraham fær aftur spurninguna: Hvaðan kemur þessi mannvonska að ljúga svona?

Abraham útskýrir að fólk mundi örugglega drepa hann ef þeir vissu að hann væri eiginmaður þessarar hundrað ára gömlu píu sem hefur misst alla kvenlega eðlishætti. Svo líka, hún er systir hans.

Svo tæknilega séð, þá var hann bara að segja hálfsannleika. Sara er dóttir föður Abrahams svo þau eru systkini… Sætt. Konungur gefur systkina hjónunum gjafir og Guð tekur aftur bölvunina sem hann setti á allar konur í húsi konungs.